پرونده اول:

در مورد سوئيس گفتنيها زياد است اما چون موضوع اصلي كار من در آنجا اجلاس وايپو بود، شايد بهتر باشه كمي هم در مورد اين اجلاس گفته شود گرچه در سفر قبلي هم به آن پرداخته بودم.

 موضوع اصلي بحث در اين اجلاس، بحث بر سر انعقاد يك معاهده براي حمايت از حقوق سازمانهاي پخش راديوتلويزيوني بود . اين مساله سالهاست در اجلاسهاي وايپو بررسي ميشود اما به نتيجه نمي رسد چون الان ديگر يك نوع پخش نداريم و انواع جديد پخش مثل پخش از طريق اينترنت هم بوجود آمده و كشورهاي پيشرفته اي مثل ايالات متحده آمريكا اصرار دارند اين نوع پخش ها هم در معاهده گنجانده شود، اما كشورهايي مثل ايران خودمون مي دانند با اين كار از دسترسي به منابعي مثل اينترنت محروم مي شوند لذا به شدت با اين كار مخالفند و معتقدند اگر هم ميخواهد معاهده اي منعقد شود بهتر است فقط پخش راديوتلويزيوني سنتي را دربربگيرد. به هرحال همه كشورها ميدونند معاهده اي كه فقط پخش سنتي رادربر بگيرد تو اين دوره زمونه، ديگر بدرد عمه شون هم نميخوره! موضوع ديگر بحث،محدوديتها و استثنائات حقوق مولف بود كه به شدت مورد حمايت كشورهايي مثل ايران است چون باعث ميشود استفاده از آثار ديگران بدون مجوز آنها در مواقع خاصي آزاد باشد. كشورهاي آفريقايي خيلي تلاش مي كنند اين مساله به صورت يك معاهده جهاني دربيايد و حتي پيش نويس يك معاهده را هم تهيه كرده بودند كه كشورها را كمي شوكه كرد و گفتند بابا لااقل بذاريد تا اجلاس بعدي  اين معاهده را بررسي كنيم و يه كم روش فكر كنيم!

خيلي از دوستاني كه توي اجلاس قبلي ديده بودم و با هم آشنا شده بوديم توي اين اجلاس هم بودند.هرجا هم مي رفتم چند تا مسلمان من رو پيدا مي كردند و كلي ابراز محبت مي كردند: توي اتوبوس، توي مراكز خريد و.... اين هم يه فايده حجابه وگرنه از كجا ميفهميدند كه من هم مسلمانم. يكي از نمايندگان هم يه دختر مصري مسلمان بود كه پيش من اومد و اولش كلي بابت رفتار دولت مصر در قبال فلسطيني ها از من عذرخواهي! كرد و گفت ما هم ميدونيم دولتمون اشتباه ميكنه و ... فكر كرد حالا من ميخوام محاكمه اش كنم! خلاصه مسلمونها وغيرمسلمونهاي سوئيس يه كم از مسلمونهاي ايران مهربونترند! چون حتي غيرمسلمونها هم با احترام و محبت برخورد ميكنند.

از كشور جومونگ هم دوتا نماينده بودند: يه آقاي جومونگ و يه خانم خيلي آروم و مغرور كه عين فيلمهاي كره اي تا مي اومد يه عكس العملي نشون بده يه قرن طول مي كشيد. تو جلسات گروه آسيا، كره ايها و هنديها از همه بيشتر غر ميزدند و ايراد ميگرفتند و اصرار داشتند همه چيز طبق نظر اونا باشه! يه جورايي قلدربازي در مي اوردند.

نمايندگان اكثر كشورها با لباسهاي ملي خودشون اومده بودند مخصوصا كشورهاي آسيايي و آفريقايي.همه رنگ آدمي و از همه نژادي از سفيد بلوري تا قهوه اي سوخته و از لاغر مردني تا چاقالوي هركولي با لباسهاي مختلف ديده مي شود. اروپاييها وآمريكاييها كه لباس خاصي ندارند.البته طبق معمول اين خانمها بودند كه هر روز يه لباس جديد مي پوشيدند.لباس نماينده آفريقا خيلي جالب بود و هروز يه كلاه مخصوص همرنگ لباسش هم ميپوشيد. يه خانم از نمايندگان هند هم كه توي اجلاس لباس هندي ميپوشيد روز آخر پيش من اومد و چندبار روي چادر من دست كشيد و گفت:شما چه لباس ملي شيكي داريد!

سوئيس كشور خيلي خوبيه ولي شايد يه مساله آن براي ما ايرانيها زياد خوشايند نباشه و اون زود تعطيل شدن مغازه ها و فروشگاهها و كل شهر به جز يه جاهاي  خاص مثل رستورانهاست. يعني شهر زود سوت و كور ميشه و براي ما ايرانيها كه به شلوغي و هيجان تا نصفه شب عادت كرده ايم يه كم سخت و حوصله سربره!

پرونده دوم:

عجب انتخاباتيه امسال! اين همه شور و هيجان براي انتخابات خوبه اما نميدونم واقعا ارزش داره آدم خودش رو براي رييس جمهورشدن ديگران اينقدر خفه كنه؟؟ كانديداها بعد از انتخابات و اعلام نتايج ميرند تو خونه هاشون، تخت ميخوابند، اوني كه راي اورده ديگه پشت سرش رو هم نگاه نميكنه ، بقيه هم كه راي نياورده اند ميرند دنبال زندگيشون، ميمونند اونهايي كه خودشون رو اين چندوقت كشته اند، اگر كانديداي اونا راي آورده، قرارنيست براي طرفدارها جايزه اي ارسال شود! و دقت كنيد كه اين گروه اگررييس جمهور مورد علاقه شون پس از اتمام دوره رياست جمهوري گلي به سر مملكت نزده باشد توجيه ميكنند كه بابا بنده خدا ميخواست كار كنه، نذاشتند كار كنه! گروهي هم كه كانديداي مورد نظرشون راي نياورده بعد از مدتي غصه خوردن همه چي يادشون ميره. نكته اينه كه قرار نيست اوني كه راي آورد يه دفعه مملكت رو زيرورو كنه. واقعا سياست پدرو مادر نداره چون ممكنه توي دوره بعد دشمن همون كسي بشيد كه دفعه هاي پيش براش مي مرديد يا عاشق كسي بشيد كه تا ديروز به همه جدوآبادش فحش مادرخواهر هم ميداديد! يه كم فكر كنيد و بعد هم راي بديد و اين همه خودكشون هم اصلا ضرورتي ندارد، حلوا كه قسمت نميكنند! اصلا مردها دوست دارند هر مساله اي كه مربوط به آنها ميشود آنقدر بزرگ شود كه همه كار و زندگيشون رو ول كنند و دنبال آن را بگيرند كه يه نمونه ديگرش مسابقات فوتباله! اگه فقط  يه ذره از بالا بهش نگاه كنيد فوتبال عبارت است از : خفه كردن خود و ديگران و تعطيلي نصف مسائل مملكت براي يك توپ!     

برای دیدن عکسهابه اینجا بروید